Viajar con KLM

Arturo Desimone

 

Hola control de pasaportes

vengo de la isla de Aruba*

no necesito pasaporte

Nuestros pasaportes siempre fueron

hechos de cocaína

pero soy un reformador radical,

he devuelto mi pasaporte

al volcán de su

origen volátil en

la isla de Saba

Mi pasaporte no es un librito

mi pasaporte es el Ave del paraíso

 

No, no mires

Escucha

mi pasaporte es

no la carne con plumas

de un ser embaucador

como el cielo que parece

partitura de esferas y formas

pero en realidad es un fresco plano

que se tensa entre ti, cantante filósofo

y diosas rubias

 

El pasaporte, con plumas, parece libre,

tiene alas, vuela y embauca

pero es encarnación

toda encarnación es limitación

 

Mi pasaporte

no es el pájaro

es la canción

los temblores y

las vibraciones en

el aire de la canción

el salterio de Salomón

desde la garganta del

Ave del paraíso

 

No me importa que

otra vez

me hagas las preguntas de siempre:

«¿Has bebido?»

(¿asquerosa Palmera caliente?)

 

No me importa que preguntes

«¿Cuántos condones anudados y

llenos con

blanca y sutil seda

(que desaparece arriba en los oscuros senos humanos

como el polen de lirios

en las aletas de la nariz de las chicas temblorosas)

hay en tu estómago?»

 

Me los comí

como un cocodrilo

en un sueño de ruido-famélico

 

Me imagino las santas

pálidas fibras

cayendo hacia arriba

en los misterios vellosos

de hombres, mujeres, monos

portadores de joyas

 

Pues incluso cuando no

hablara sobre el Ave del paraíso,

incluso cuando no me refería al paraíso

entonces me apuntabas con tu bolígrafo rojo

y la regla política subrayó lo que suena:

«No hables del paraíso»

incluso si solo te entregué

el librito de poliéster de terciopelo,

mi Pasaporte del Reino,

el lujoso documento

emitido en el infierno liberal

de comerciantes y vendedores ambulantes,

incluso entonces

me harías todas estas preguntas

que, como muchas preguntas, carecen de respuesta

Sólo así entonces, como los demás

que hacen cola

y sueñan un rosario

hasta las diosas rubias inmanentes,

estaría abrumado, y tú

aparte de ahora,

no abrumado

 

II (APÉNDICE)

 

la palabra

para

el Ave del paraíso

en

papiamento

en nuestra

lengua de pobreza y origen borrado es

Prikichi

Prri ki chi

es tan absurdo y suena a trino de insecto

como las antenas de los saltamontes giran, giran

en el lugar de reunión sedoso de tu pabellón auditivo

debe ser Paradisíaco

en su fuente etimológica

Prriiiiiiiii

priiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiikiiiiiiiiiiii

XxiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiChiiiiiiiiiiiii

iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

IIIiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

 

ΠΡΙΚΞΙ (Pi ro iota ki xi iota)

(Made by Philips)

 

Traducción: Antonio Cruz Romero

 

 

Reis met KLM

 

Hallo paspoortcontrole

ik kom van het eiland Aruba*

ik heb geen paspoort nodig

Onze paspoorten waren altijd

gemaakt van cocaïne

maar ik ben een radicale hervormer,

ik heb mijn paspoort teruggebracht

naar de vulkaan van zijn

vluchtige oorsprong op

Saba

Mijn paspoort is geen boekje

mijn paspoort is de Paradijsvogel

 

Nee, niet kijken

Luister

mijn paspoort is

niet het gevederde vlees

van een bedrieglijk wezen

zoals de lucht die lijkt op

bladmuziek van bollen en vormen

maar eigenlijk een vlak fresco is

dat zich spant tussen jou, zingende filosoof

en blonde godinnen

 

Het paspoort, gevederd, lijkt vrij,

het heeft vleugels, het vliegt en bedriegt

maar het is belichaming

alle belichaming is begrenzing

 

Mijn paspoort

is niet de vogel

het is het lied

de trillingen en

de vibraties in

de lucht van het lied

het Solomon psalter

uit de keel van

de Paradijsvogel

 

Het maakt mij niet uit dat je me

weer

de standaardvragen stelt:

Heb je gedronken?”

(smerige hete Palmera?)

 

Het kan mij niet schelen dat je vraagt

Hoeveel condooms dichtgebonden en

gevuld met

witte, subtiele zijde

(die omhoog verdwijnt in duistere menselijke sinussen

zoals het stuifmeel van lelies

in de neusvleugels van bevende meisjes)

zitten er in je buik?”

 

heb ik ze opgegeten

als een krokodil

in een droom van honger-geluid

 

Ik stel mij de heilige

bleke vezels voor

omhoog dalend

in de harige mysteries

van sieraad dragende

mannen, vrouwen, apen

 

Want zelfs als ik niet

over de Paradijsvogel sprak,

zelfs al had ik het niet over het paradijs

toen jij met je rode ballpoint pen wees

en het beleidsvoorschrift onderstreepte dat luidt:

Spreek niet over het Paradijs”

zelfs als ik slechts het fluwelen

polyester boekje aan je gaf,

mijn Koninkrijk Paspoort,

het luxueuze document

uitgegeven in de vrijzinnige hel

van handelaren en venters,

zelfs dan

zou jij mij toch al deze vragen stellen

die, zoals vele vragen, geen antwoord hebben

Alleen zou ik dan, zoals de anderen

die in de rij staan

en een rozenkrans dromen tot

immanente blonde godinnen,

overweldigd zijn, en jij

anders dan nu,

niet overweldigd

 

II (APPENDIX)

 

het woord

voor

Paradijsvogel

in

Papiamento

in onze

taal van armoede en uitgewiste oorsprong is

Prikichi

Prri ki chi

het is zo absurd en insect-tjilp-klinkend

zoals de voelsprieten van sprinkhanen draaien, draaien

in de zijden verzamelplaats van je oorschelp

het moet wel Paradijselijk zijn

in zijn etymologische fontein

Prriiiiiiiii

priiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiikiiiiiiiiiiii

XxiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiChiiiiiiiiiiiii

iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

IIIiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

 

ΠΡΙΚΞΙ (Pi ro iota ki xi iota)

 

(Made by Philips)

 

 

Traducción: Maria Segura-Thijssen y Arturo Desimone

 

El original de este poema en

http://www.acentosreview.com/May_2013/Desimone.html

 

 

Arturo Desimone, Born and raised on the island Aruba (Dutch Caribbean) to parents of immigrant origins foreign to the island (he inherited his father’s Argentinean citizenship at birth, his mother an Arubian born in Miami to Russian-Polish parents) Arturo Desimone emigrated to the Netherlands when he was 20. After 6 years in the Netherlands, he began leading a nomadic existence that better enabled writing poetry, fiction and making drawings, taking him to such places as (post) revolutionary Tunisia, Greece, and Eastern Europe. His visual art has been exhibited in Amsterdam, Paris, Krakow and Trinidad. He currently lives in Buenos Aires, Argentina, his grandfather’s hometown, where he is working on a long fiction project.

 

 

1 Comment

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.